Φιλελληνισμός και Ουγκώ

                                       

Εισαγωγική ενότητα για τον γαλλικό φιλελληνισμό, συμμετείχαμε και εμείς στη γιορτή της 25ης Μαρτίου.

Αφήγηση : Φιλελληνισμός και Ουγκώ 

Ποίημα: Enthousiasme 

Ποίημα: Navarin

«Φιλέλληνες και ο Ουγκώ»

 

 Ήταν η εποχή του ρομαντισμού, όταν μορφωμένοι Ευρωπαίοι συγκινούνταν από τα πάθη των απογόνων του Αριστοτέλη, του Σωκράτη και του Περικλή.

Ορισμένοι βλέποντας τη φτώχια των τότε σύγχρονων Ελλήνων απογοητεύονταν, άλλοι, ήταν πιο προσγειωμένοι και αγάπησαν τους Έλληνες με τα ελαττώματά τους. Οι  απλοί υπήκοοι των  ευρωπαϊκών χωρών αντιμετώπισαν με ευαισθησία την Ελληνική Επανάσταση, συγκινήθηκαν από τη ζέση, τον ενθουσιασμό και την γενναιότητα  ενός λαού που πολεμούσε για την ανεξαρτησία του. Η αγάπη των ξένων για τους επαναστατημένους Έλληνες ονομάστηκε Φιλελληνισμός.

Ο Γάλλος Βίκτωρ Ουγκό, αναφορικά με το ελληνικό ζήτημα υπήρξε από τους πλέον όψιμους Ευρωπαίους διανοούμενους, που έλαβαν φιλελληνική στάση. Παρότι, όμως, εισέρχεται αργά στον κύκλο των φιλελλήνων παραμένει ο συνεπέστερος των υποστηρικτών του νεότευκτου ελληνικού κράτους.

Η ελληνόφωνη εφημερίδα Κλειώ της Τεργέστης αποδίδει φόρο τιμής στο Βίκτωρα Ουγκώ στο φύλλο της 13ης Ιουνίου 1885.

Οι πρώτες του ποιητικές αναφορές σχετικά με τον αγώνα των Ελλήνων εμφανίζονται το 1826 με τη δημοσίευση στο γαλλικό Τύπο του ποιήματος Τα Κεφάλια του Σαραγιού (Les têtes du serail), εμπνευσμένου από την Έξοδο του Μεσολογγίου, όπου εμφανίζονται μεταξύ των 6000 κεφαλών, που είχαν αποσταλεί στο σαράγι να συνομιλούν μεταξύ τους τα τρία κεφάλια του Μάρκου Μπότσαρη, του Επισκόπου Ρωγών Ιωσήφ και του Κωνσταντίνου Κανάρη.

 Το 1827 συνθέτει τα ποιήματα Ναβαρίνο (Navarin) και Ενθουσιασμός (Enthousiasme) και την επόμενη χρονιά τα Κανάρης (Canaris), Λαζάρα (Lazzara) καθώς και το περίφημο Ελληνόπουλο (L' enfant).

 Όλα τα παραπάνω ποιήματα περιελήφθησαν στη συλλογή Τα Ανατολίτικα, Recueil : Les orientales (1829).

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%92%CE%AF%CE%BA%CF%84%CF%89%CF%81_%CE%9F%CF%85%CE%B3%CE%BA%CF%8E

 

 

Titre 

Ενθουσιασμός (Enthousiasme)

Allons, jeune homme ! allons, marche...!



En Grèce ! en Grèce ! adieu, vous tous ! il faut partir !
Qu'enfin, après le sang de ce peuple martyr,
Le sang vil des bourreaux ruisselle !
En Grèce, ô mes amis ! vengeance ! liberté !
Ce turban sur mon front ! ce sabre à mon côté !
Allons ! ce cheval, qu'on le selle !

Quand partons-nous ? ce soir ! demain serait trop long.
Des armes ! des chevaux ! un navire à Toulon !
Un navire, ou plutôt des ailes !
Menons quelques débris de nos vieux régiments,
Et nous verrons soudain ces tigres ottomans
Fuir avec des pieds de gazelles !

Novembre 1827.

   Ενθουσιασμός

Στην Ελλάδα! Στην Ελλάδα! Εμπρός τώρα, είναι ώρα...
Και επιτέλους, μετά από το αίμα των μαρτύρων πρέπει τώρα
Και το αίμα των δημίων να χυθεί το μιαρό...
Στην Ελλάδα ! Εκδίκηση, φίλοι μου. κ' Ελευθερία!
Ας σελώσουν το άλογο μου, που φριμάζει με μανία.
Το σαρίκι στο κεφάλι, το σπαθί μου στο πλευρό.

Πότε φεύγουμε; Απόψε. Αύριο θα είναι πολύ αργά...
Όπλα, άλογα, ένα καράβι στην Τουλών, αρματώσετε γοργά
και δώστε μου φτερά εμένα!
Απ' τ΄αρχαία τάγματά μας θα πάρουμε μαζί μας
Παλικάρια διαλεγμένα και θα δούμε ξαφνικά αυτές τις οθωμανικές τίγρεις να εξαφανίζονται με πόδια γαζέλας.

Μετάφραση: Παύλος Νιρβάνας, 1886 https://scholeio.blogspot.com/2014/03/blog-post_5.html

Victor Hugo.

Αξίζει να παραθέσουμε μερικές φιλελληνικές στιχουργικές «πνοές» του από το ποίημα «Ναυαρίνο»:

Ναβαρίνο (Navarin)

 «Οι λαοί, τώρα και χρόνια, σε θρηνούσανε μονάχοι:

 Κρίμα Ελλάδα! Ελλάδα κρίμα!

Δε σου μένει πια πνοή,

κάθε μέρα αδυνατίζεις, απ' τις φλόγες και απ' τη μάχη

 (...) Κουφοί πάντα οι βασιλιάδες, οι άμβωνες δεν αντηχούνε,

 στ' όνομα και στα δεινά σου μόνο οι ποιητές πονούνε.

 

Τους ζητούσαμε τη δόξα, την παλικαριά να ντύσουν

 μέσ' σε λευθεριάς πορφύρα και ορφανή να μη σ' αφήσουν

να πεθάνεις στο σταυρό σου.

 Κάποιοι σταύρωσαν λαό...

Τι τους μέλλει σε ποιο πάνω τον εσταύρωσαν σταυρό;»

 

Depuis assez longtemps les peuples disaient : « Grèce !
Grèce ! Grèce ! tu meurs. Pauvre peuple en détresse,
A l'horizon en feu chaque jour tu décroîs.
En vain, pour te sauver, patrie illustre et chère,
Nous réveillons le prêtre endormi dans sa chaire,
En vain nous mendions une armée à nos rois.

« Mais les rois restent sourds, les chaires sont muettes.
Ton nom n'échauffe ici que des cœurs de poètes.
A la gloire, à la vie on demande tes droits.
A la croix grecque, Hellé, ta valeur se confie.
C'est un peuple qu'on crucifie !
Qu'importe, hélas ! sur quelle croix !

https://www.poesie-francaise.fr/victor-hugo/poeme-navarin.php

Le 23 novembre 1827.

https://www.youtube.com/watch?v=S_pnLV4EZdw

Memoires indélébiles

 Χρόνια Πολλά σε όλους! Memoires indélébiles Διαγωνισμός γαλλοφωνίας, Β' Λυκείου , Καλάβρυτα 2017. @Niki Paraskeviotou, kalavryta, 2017. Ευχαριστώ τη συνάδελφο που με κάνει κοινωνό της ιδέας της. Πνευματική ελευθερία είναι το να μην εξαρτάται η σκέψη και ο λόγος από τη βαρύτητα των προλήψεων, των προκαταλήψεων, των αυθεντιών κλπ. Η πνευματική ελευθερία περικόπτεται από την προπαγάνδα, την παραπληροφόρηση, τα επιβαλλόμενα πρότυπα, τα δόγματα, περιορίζεται από την κατευθυνόμενη πληροφόρηση, τα προβαλλόμενα πρότυπα, τις προλήψεις, τις προκαταλήψεις, τις αυθεντίες, υποστέλλεται από την ημιμάθεια, την άγνοια κλπ.

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι Το χάραμα επήρα

Στοχασμοί του ποιητή-Διονύσιος Σολωμός (1798-1857)

Κάμε ώστε ο μικρός Κύκλος, μέσα εις τον οποίο κινιέται η πολιορκημένη πόλη, να ξεσκεπάζει εις την ατμοσφαίρα του τα μεγαλύτερα συμφέροντα της Ελλάδας, για την υλική θέση, οπού αξίζει τόσο για εκείνους οπού θέλουν να τη βαστάξουν, όσο για εκείνους οπού θέλουν να την αρπάξουν· και, για την ηθική θέση, τα μεγαλύτερα συμφέροντα της Ανθρωπότητος. 

Τοιουτοτρόπως, η υπόθεση δένεται με το παγκόσμιο σύστημα. — Ιδές τον Προμηθέα και εν γένει τα συγγράμματα του Αισχύλου. — 

Ας φανεί καθαρά η μικρότης του τόπου και ο σιδερένιος και ασύντριφτος κύκλος οπού την έχει κλεισμένη. Τοιουτοτρόπως από τη μικρότητα του τόπου, ο οποίος παλεύει με μεγάλες ενάντιες δύναμες, θέλει έβγουν οι Μεγάλες Ουσίες.

 Αν θέλουμε πράγματι να τιμήσουμε την Επανάσταση του 1821, χωρίς παρωπίδες και οπαδικές ζητωκραυγές, πρέπει να μιλήσουμε κυρίως για τα λάθη, συχνά τα εγκλήματα. Αν έχει νόημα ένας εορτασμός είναι για να διδαχθούμε από τα επιτεύγματα, αλλά κυρίως να αποφύγουμε τα εγκληματικά λάθη…

… Θα διδάξουμε στη νεολαία μας στο σχολείο πως, όπως συμβαίνει σχεδόν στερεότυπα στην πολιτική μας ζωή, σε καίριες στιγμές, ακόμη και έσχατου ειδικού κινδύνου, χωριζόμαστε σε δύο εχθρικά στρατόπεδα και παλεύουμε να βγάλουμε το μάτι ο ένας του άλλου;

Στρατιωτικοί εναντίον πολιτικών, γηγενείς εναντίον φραγκοσπουδαγμένων, δημοκράτες εναντίον βασιλοφρόνων.

Σκεφτείτε πως όταν ψηφίστηκε ένα Σύνταγμα, που οι ειδικοί δηλώνουν πως ήταν και από τα πλέον προοδευτικά της Ευρώπης, οι εξουσίες που ακολούθησαν δεν το εφάρμοσαν ποτέ.

Σκεφτείτε πως, επειδή δεν τα «βρίσκανε» οι αντίπαλες πολιτικές-στρατιωτικές εξουσίες κατέφυγαν στη λύση να έχουν δερβέναγα έναν έφηβο, ξένο βασιλιά! Γιατί, όταν κάλεσαν έναν έμπειρο πολιτικό, με ευρωπαϊκή αναγνώριση των προσόντων και των ισορροπιστικών του λύσεων, τον Ιωάννη Καποδίστρια, τον δολοφόνησαν συμβολικά, έξω από έναν ναό, γόνοι επαναστατικών οικογενειών της Μάνης.

Ο ναύαρχος Μιαούλης που καταναυμάχησε τον τουρκικό στόλο, έγινε πραξικοπηματίας εναντίον της κυβέρνησης Καποδίστρια, έχοντας ορμητήριο το νησί που χρηματοδότησε τα επαναστατικά πληρώματα, την Ύδρα. Ο μεγάλος ποιητής Ανδρέας Κάλβος, όταν ξέσπασε η Επανάσταση βρισκόταν διωκόμενος ως αναρχικός από όλες τις αστυνομίες της Ευρώπης. Πήρε το πρώτο πλοίο που βρήκε και ήρθε να πολεμήσει τον εχθρό. Βρήκε την Ελλάδα να σπαράσσεται από εμφύλιες έριδες και πήρε το ίδιο πλοίο και ξαναγύρισε στην Αγγλία, όπου πέθανε και ετάφη.

Ο Διονύσιος Σολωμός από τη Ζάκυνθο, απευθυνόμενος στην Ελευθερία, για την οποίαν εύχονταν οι Έλληνες, έγραψε: «Αν μισούνται ανάμεσά τους δεν τους πρέπει Ελευθεριά»!...

Τι εορτάζουμε;

του Κώστα Γεωργουσόπουλου

Ο Σολωμός εμπνεύστηκε από την συγκλονιστική ιστορία της Εξόδου και έγραψε ένα από τα κορυφαία έργα του, αν όχι το σημαντικότερο, που αναφέρεται ακριβώς σε αυτό το τραγικό γεγονός. Το έργο είναι φυσικά οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι, μία σύνθεση επική και συνάμα λυρική με πολλές φιλοσοφικές προεκτάσεις, που αποτελεί ένα από τα αριστουργήματα όχι μόνο της Ελληνικής αλλά και της Παγκόσμιας Λογοτεχνίας. Πρέπει φυσικά να σημειωθεί ότι το ποίημα του Σολωμού έμεινε ημιτελές και εκδόθηκε μετά το θάνατο του Εθνικού μας ποιητή από το μαθητή του, γνωστό συγγραφέα και μεταφραστή, Ιάκωβο Πολυλά.

"25η Μαρτίου" αποθετήριο θεμάτων από εκ/κούς Α/ΘΜΙΑΣ

 "Τράπεζα" θεμάτων για την ενότητα "25η Μαρτίου"

Ευχαριστούμε την εκπαιδευτικό Τάνια Μάνεση, για το

 αποθετήριο ανά κατηγορία: 160 χρήσιμοι σύνδεσμοι

  Ακολουθεί μία προσπάθεια κατηγοριοποίησης των υποενοτήτων που αφορούν στη γενική θεματική ενότητα "25η Μαρτίου", που μπορεί να αξιοποιηθεί ως ένα είδος ψηφιακού αποθετηρίου για μελλοντική χρήση και αναφορά.  

Αποτελείται συνολικά από 160 χρήσιμους συνδέσμους. 

Σημείωση: Για να ανοίξετε κάθε σύνδεσμο χωρίς να χάνεται ο αρχικός σύνδεσμος της σελίδας, επιλέξτε δεξί κλικ και Άνοιγμα σε νέο παράθυρο 

Διαβάστε περισσότερα στο ιστολόγιό της

Read more at: https://taniamanesi-kourou.blogspot.com/2021/03/25-160.html?fbclid=IwAR2HxhmM7Scav_MnIVo4psfk-EI-D_q7ehkUGfVrA3fioLkVUI_ryfdDO_c
Copyright © Tania Manesi

Le Philhellénisme Bicentenaire 1821-2021

Dans la rubrique #Bicentenaire_Guerre_Indépendance_grecque

les photos d'Elias Pergantis à Sparte

Επανάσταση 1821: Ο ρόλος της γαλλικής γλώσσας στον ελληνόφωνο χώρο

Η γαλλική ως η κυρίαρχη γλώσσα θεμελιώνει καριέρες μέσα στον Οθωμανικό κόσμο και οι Γάλλοι συγγραφείς αποδίδονται στη νέα ελληνική, ενώ θεατρικά έργα αποτελούν τον προάγγελο της Αναγέννησης του Έθνους επί σκηνής, στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες.

Le philhellénisme (du grec φίλ|ος [phíl|os], « ami, qui aime » + ἑλληνισμός [hellēnismós], « civilisation grecque ») signifie Amour de la Grèce.

En 1821, les Grecs s’étaient révoltés contre l’occupation ottomane. Ils avaient d’abord remporté de nombreuses victoires et proclamé l’indépendance. Cependant, celle-ci contrevenait aux principes du Congrès de Vienne et de la Sainte Alliance qui imposaient un équilibre européen et interdisaient tout changement. Or, contrairement à ce qui se passait alors pour le reste de l’Europe, la Sainte Alliance n’était pas intervenue pour mater les insurgés libéraux grecs.

Le soulèvement libéral et national ne convenait pas à l’Autriche de Metternich, principal artisan de la politique de la Sainte Alliance. Cependant, la Russie, autre puissance conservatrice de l’Europe, était favorable à l’insurrection par solidarité religieuse orthodoxe et par intérêt géo-stratégique (contrôle des Détroits des Dardanelles et du Bosphore). La France, autre membre actif de la Sainte Alliance (elle venait d’intervenir en Espagne contre les libéraux), avait une position ambigüe : les Grecs, certes libéraux, étaient d’abord des Chrétiens et leur soulèvement contre les Ottomans musulmans pouvait ressembler à une nouvelle croisade. La Grande-Bretagne, pays libéral, s’intéressait surtout à la situation de la région sur la route des Indes et Londres désirait pouvoir y exercer une forme de contrôle et ne souhaitait pas voir la Russie s'y imposer.

Les victoires grecques avaient été de courte durée. Le Sultan avait appelé à l’aide son vassal égyptien Mehemet Ali qui avait dépêché en Grèce son fils Ibrahim Pacha avec une flotte et, dans un premier temps, 8 000 puis 25 000 hommes19. L’intervention d’Ibrahim fut décisive : le Péloponnèse avait été reconquis en 1825 ; le verrou de Missolonghi était tombé en 1826 ; Athènes avait été prise en 1827. Il ne restait plus alors à la Grèce que Nauplie, Hydra et Égine.

Face au courant d’opinion philhellène qui se développa en Occident, il fut décidé d’intervenir en faveur de la Grèce, avant-garde chrétienne en Orient et dont la position stratégique était évidente. Par le traité de Londres de juillet 182720, la France, la Russie et le Royaume-Uni reconnurent l’autonomie de la Grèce qui resterait vassale de l’Empire ottoman. Les trois puissances se mirent d’accord pour une intervention limitée afin de convaincre la Porte d’accepter les termes du traité. Une expédition navale de démonstration fut suggérée et adoptée. Une flotte conjointe russe, française et britannique fut envoyée pour exercer une pression diplomatique sur Constantinople. La bataille de Navarin, livrée à la suite d'une rencontre de hasard, entraîna la destruction de la flotte turco-égyptienne. Une expédition terrestre fut ensuite proposée par la France à la Grande-Bretagne qui refusa d’intervenir elle-même directement. Cependant, la Russie avait déclaré la guerre à l’Empire ottoman et ses victoires militaires inquiétaient Londres qui ne désirait pas voir l’empire des Tsars descendre trop au sud. La Grande-Bretagne ne s’opposa donc pas à ce que la France intervînt seule21. Ce fut l'Expédition de Morée.

https://fr.padlet.com/smonia/idtjw08u3dgme97e?fbclid=IwAR3o4ecQvNpKLIZQ2dtPA7nSNbjd6hksrXxsdIPvMlvaKSOa8DAiBx0RiAU

la célébration de l’indépendance grecque (le 25 mars 1821)

επίκαιρη και εύκολη προσέγγιση της συναδέλφου Νίνας Αρχοντή

Τι έχει πει ο Καστοριάδης για το 1821

Le 25 mars: la célébration de l’indépendance grecque (le 25 mars 1821)

25 mars (fête nationale hellénique) Jour férié

1. Οι Έλληνες δεν ήταν οι πρώτοι που επαναστάτησαν ενάντια στους Οθωμανούς

Η Ελληνική Επανάσταση, που ξεκίνησε το 1821 και τελείωσε το 1830 με την αναγνώριση εθνικού ανεξάρτητου κράτους με το όνομα Ελλάς, είναι η δεύτερη στα Βαλκάνια. Την πρώτη την έκαναν οι Σέρβοι το 1804. Είχαν αρχηγό τους τον Γεώργιο Πέτροβιτς Καραγκεόργεβιτς, τον Καραγιώργη της Σερβίας, τον οποίον τιμούμε με δρόμο στην πρωτεύουσά μας επειδή υπήρξε σημαντική προσωπικότητα που έπαιξε ρόλο και στα ελληνικά πράγματα. Η σερβική επανάσταση ήταν μακρόσυρτη, ολοκληρώθηκε το 1830, αλλά με αυτονομία. Δηλαδή προέκυψε ένα αυτόνομο κράτος και όχι ανεξάρτητο, όπως αργότερα το ελληνικό.

Ο Καραγιώργης στο κέντρο της Συνέλευσης του Όρασατς στις 14 Φεβρουαρίου 1804, όταν οι Σέρβοι προύχοντες συγκεντρώθηκαν και αποφάσισαν να ξεκινήσουν εξέγερση εναντίον των διοικητών των γενιτσάρων. Η επανάστασή τους δεν έμοιαζε πολύ με τη δική μας, διότι αυτών ξεκίνησε ως εξέγερση και εξελίχθηκε σε επανάσταση. Κατά την έκρηξη, δηλαδή, των γεγονότων, δεν είχαν εθνικό διακύβευμα στον νου τους, καθώς ξεκίνησαν διαμαρτυρόμενοι για την αθέτηση προνομίων που τους είχε παραχωρήσει η Οθωμανική Αυτοκρατορία. Τελικά η διαμαρτυρία έγινε επανάσταση. Αντίθετα, η ελληνική ξεκίνησε προετοιμασμένη ως τέτοια. Τέλος η σερβική συνέβη μέσα στους ναπολεόντειους πολέμους ενώ η ελληνική μετά τους ναπολεόντειους πολέμους. Έχει σημασία αυτό, μια και το συνολικό σκηνικό ήταν διαφορετικό στις δύο περιπτώσεις.

2. Η Ελλάδα ήταν το πρώτο ανεξάρτητο εθνικό κράτος στην ανατολική Μεσόγειο

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ Μαρία Ευθυμίου: 10 πράγματα για την Ελληνική Επανάσταση που πιθανόν δεν γνωρίζεις

Άκρα του τάφου σιωπή

ΣΤΙΧΟΙ ΑΚΡΑ ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ ΣΙΩΠΗ

Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει.
Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί κι η μάνα το ζηλεύει.

Τα μάτια η πείνα εμαύρισε στα μάτια η μάνα μνέει
στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει.

“Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τι σ’ έχω εγώ στο χέρι;
Οπού ‘σύ μου ‘γινες βαρύ κι ο Αγαρηνός το ξέρει”.

Στίχοι για το τραγούδι Άκρα του τάφου σιωπή Ξυλούρης Νίκος του έτους 1977 σε στίχους Σολωμός Διονύσιος και σύνθεση Μαρκόπουλος Γιάννης από το album Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι.

25 mars 1821: le début de la Révolution Grecque της Χαράς Χρυσουλίδου

Πατήστε : Να ‘τανε το ’21

Να ‘τανε το ’21

 

Δωρεάν ψηφιακό αφιέρωμα στο 1821,

με αφορμή τα 200 χρόνια από την Επανάσταση

Ευαγγελισμός - Ελληνική Επανάσταση

Commémoration le 30 janvier - DES TROIS STS HIÉRARQUES

(selon le calendrier grec-orthodoxe)

SYNAXE DES TROIS STS HIÉRARQUES : 

BASILE LE GRAND, GRÉGOIRE LE THÉOLOGIEN ET JEAN CHRYSOSTOME

 

Των Τριών Ιεραρχών: Βασιλείου του Μεγάλου, Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου

CLIQUEZ 

Le 30 janvier, les Trois Hiérarques.

Les Trois Hiérarques /  οι Τρεις Ιεράρχες

Le Jour du Non " Alors, c'est la guerre"

Επέτειος του Όχι

Λίγο μετά τις 3 τα ξημερώματα της 28 Οκτωβρίου του 1940 η τότε Ιταλική Κυβέρνηση απέστειλε στην Ελλάδα τελεσίγραφο, δια του Ιταλού Πρέσβη στην Αθήνα Εμανουέλε Γκράτσι, ο οποίος και το επέδωσε ιδιόχειρα στον Ιωάννη Μεταξά, στην οικία του δεύτερου, στην Κηφισιά, με το οποίο και απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο προκειμένου στη συνέχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία του Βασιλείου της Ελλάδος, (λιμένες, αεροδρόμια κλπ.), για ανάγκες ανεφοδιασμού και άλλων διευκολύνσεών του, στη μετέπειτα προώθησή του στην Αφρική.

Μετά την ανάγνωση του κειμένου ο Μεταξάς έστρεψε το βλέμμα του στον Ιταλό Πρέσβη και του απάντησε στα γαλλικά (επίσημη διπλωματική γλώσσα) την ιστορική φράση: «Alors, c'est la guerre», (προφέρεται από τα γαλλικά, αλόρ, σε λα γκερ, δηλαδή, Λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμο), εκδηλώνοντας έτσι την αρνητική θέση επί των ιταμών ιταλικών αιτημάτων.

 le 28 octobre: Jour du Non, un jour férié en Grèce. Fête nationale grecque

Le Jour du Non " Alors, c'est la guerre"

«Karavaki», la vieille tradition grecque de la décoration des bateaux – et non des arbres - pour Noël

Γιατί στολίζουμε καράβι τα Χριστούγεννα
Χριστούγεννα | Δέντρο | Καράβι | ‘Ηθη και Έθιμα
Το καραβάκι των Χριστουγέννων

Fête nationale grecque:Alors, c'est la guerre, le 28 octobre 1940

''Γυναίκες Ηπειρώτισσες - ξαφνιάσματα της Φύσης Εχθρέ γιατί δεν ρώτησες ποιόν πας να κατακτήσεις ''

La Pentecôte (du grec ancien πεντηκοστὴ ἡμέρα / pentêkostề hêméra, « cinquantième jour »)

Pentecôte

Le Tsiknopempti ''Le Jeudi à l'odeur de viande grillée''

Le Tsiknopempti -Le jeudi de la viande cuite 

ou aussi  littéralement  ''Le Jeudi à l'odeur de viande grillée''

Σήμερα τσικνίζουμε!!!

Η Τσικνοπέμπτη είναι η πιο ξεχωριστή ημέρα της δεύτερης εβδομάδας του Τριωδίου

 (που είναι γνωστή και ως «Κρεατινή»), κατά την οποία, σύμφωνα με το έθιμο, στα σπίτια 

ψήνουν κρέας στη σχάρα, γεμίζοντας τον αέρα με τη μυρωδιά της «τσίκνας».

Bonne fête à tous les enseignants grecs!

Le 30 janvier, les Trois Hiérarques.Les patrons de l’Education nationale (jour férié pour tous les écoliers) Les Trois Hiérarques

Η ευλογία του να είσαι καθηγητής

  https://www.pillowfights.gr/between-the-lines/i-eylogia-toy-na

-eisai-kathigitis/#

Ίσως πάνε πολλά χρόνια από τότε που κάποιος σε πήρε απ’ το χέρι και σε οδήγησε στο πρώτο

 σου σχολείο μα ακόμα ορκίζεσαι πως μπορείς να νιώσεις εκείνη τη γλυκιά αγωνία μπροστά 

στο άγνωστο που σου έσφιγγε το στομάχι. Τα χρόνια πέρασαν, το Δημοτικό έγινε Γυμνάσιο,

 το Γυμνάσιο έγινε Λύκειο και το Λύκειο με τη σειρά του Πανεπιστήμιο· το σφίξιμο 

ονομάστηκε επίσημα άγχος και το φτερούγισμα –υπό τους νέους όρους, των «μεγάλων»– 

ομοίως μα ακόμα κι έτσι στιγμή δεν έπαψες ν’ αγαπάς αυτήν την αίσθηση της νέας αρχής

 που συνέπιπτε τόσο ταιριαστά με το τέλος του καλοκαιριού. 

Ίσως ήταν όνειρο, ίσως ήταν ανάγκη, ίσως πάλι και να σου προέκυψε στην πορεία·

 λες και το μυαλό σου δε χωρούσε την ενήλικη πραγματικότητα κι η καρδιά σου σε πρόσταζε 

να μη γίνεις σαν τον υπόλοιπο κόσμο που συνδέει τα ξεκινήματα με τις αλλαγές των αριθμών

 στις χρονολογίες μα να είσαι από εκείνους τους περίεργους τύπους που μετράνε τις

 πρωτοχρονιές με Σεπτέμβρηδες. Έγινες καθηγητής και το μόνο που άλλαξε είναι η θέση σου

 στην αίθουσα. Μα πόσο μπορεί η αλλαγή μιας θέσης να σου αλλάξει την κοσμοθεωρία;

Δε μιλάω για τους καθηγητές που σέρνονται σε ρημαδιασμένες αίθουσες κι αφήνονται στη

 μιζέρια ενός ρουτινιασμένου μέλλοντος που μόνοι τους έχουν προδιαγράψει, ούτε για όλους

 αυτούς που χωλαίνουν ακόμη περισσότερο ένα ήδη διαλυμένο εκπαιδευτικό σύστημα με τις

 σκουριασμένες τους αντιλήψεις.

Οι άνθρωποι που αναγνώρισαν πως η παιδεία είναι το μοναδικό όπλο που μπορεί να αλλάξει 

τον κόσμο ουδεμία σχέση είχαν ποτέ με όλους εκείνους που βλέπουν τους μαθητές τους σαν

 νομισματικές ισοτιμίες ή, χειρότερα, σαν αναγκαίο κακό.

Είναι ευλογία να είσαι καθηγητής κι οι άνθρωποι που επέλεξαν το συγκεκριμένο επάγγελμα

 ακούγοντας την καρδιά τους  γνωρίζουν τι εννοώ. Αυτοί οι άνθρωποι ξέρουν πως δεν αρκεί 
να μπαινοβγαίνεις σε μια αίθουσα ή να κάθεσαι σε μια έδρα για να αξιώνεσαι τον τίτλο σου. 

Καθηγητής σημαίνει να εμπνέεις περισσότερο απ’ όσο διδάσκεις, να προωθείς την ελεύθερη 

έκφραση περισσότερο απ’ την παπαγαλία και να υψώνεις πνεύματα αντί για τη φωνή σου. 

Να είσαι αρκετά ρεαλιστής ώστε να γνωρίζεις πως δεν μπορείς να βγάλεις τον καλύτερο

 εαυτό του κάθε παιδιού μα να είσαι ταυτόχρονα τόσο τρελός ώστε να ξεκινάς την κάθε σου

 μέρα πιστεύοντας πως ίσως αυτή να είναι η ευκαιρία σου να το καταφέρεις.

Να πηγαίνεις βάσει πλάνου μα να είσαι αρκετά ευέλικτος και να γνωρίζεις πως τα παιδιά

 κι οι ανάγκες τους δε συνάδουν πάντα με την ημερήσια ύλη. Να μη φοβάσαι το χάος όπως 

όλοι μα να κεντράρεις στη δημιουργική πλευρά του και να σου αρκεί το γεγονός πως 

έμαθες έστω και σ’ έναν άνθρωπο πως ουσιαστική παιδεία δεν είναι ο βαθμός του 

διαγωνίσματος μα η διαπίστωση πως η ουσία δεν είναι στους αριθμούς.

Κι όσο κι αν σε βαραίνει ώρες-ώρες η αποστολή σου, τόσο εύκολα να ξεχνάς τα ζόρια σου

 διαπιστώνοντας πως έχεις μια ικανότητα που δεν έχουν πολλοί άνθρωποι, ν’ αλλάζεις τη ζωή

 εκείνων που έτυχε να είναι ακροατήριό σου, έστω κι αν κάποιες στιγμές σε κοιτούν

 βαριεστημένα.

Να περνάει ο καιρός και να διαπιστώνεις πόσο πλασματική έννοια είναι ο χρόνος, 

 πως είναι μέρες που οι ώρες τρέχουν αδυσώπητα κι άλλες που το ρολόι μοιάζει να σταματάει·

 κάποιες φορές να πιστεύεις πως μπορείς ν’ αλλάξεις τον κόσμο κι άλλες να σφίγγεις τα δόντια 

για να μην τα παρατήσεις.

Να γελάς με τα αστεία μιας γενιάς μακρινής απ’ τη δικιά σου, της οποίας το πνεύμα δε σε

 αφήνει ποτέ να γεράσεις, να δουλεύεις περισσότερο απ’ όσο φανταζόσουν και ν’ αντλείς 

όλη σου τη δύναμη απ’ τη σκέψη πως οι δάσκαλοι που γουστάρουν να διδάσκουν, πλάθουν

 μαθητές που γουστάρουν να μαθαίνουν, κι όλα ξαφνικά να σου φαίνονται λίγο πιο απλά.

Κι ας έρθουν να σου πουν πως δεν κάνεις τίποτα σοβαρό όλη μέρα, πως υπάρχουν άνθρωποι 

που κουράζονται περισσότερο από ‘σένα, πως δεν έχεις δικαίωμα να μιλάς για εξάντληση εσύ

 που κάθεσαι τρεις μήνες το χρόνο· όσο κι αν εξοργίζεσαι στιγμιαία πάντα να το αφήνεις να 

περάσει επειδή θα ξέρεις πως τέτοιες ρήσεις λέγονται συνήθως από άτομα που μετράνε τις

 εργατομέρες με ένσημα κι όχι με χαμόγελα.

Θα σου το πουν άνθρωποι που η δουλειά τους τελειώνει στο γραφείο και δεν κάνουν άλλη

 τόση δουλειά στο σπίτι, που δε γνωρίζουν τι θα πει να περνάς τα βράδια σου πάνω από 

γραπτά, που δε νοιάζονται για τα ξένα παιδιά περίπου όσο νοιάζονται για τα δικά τους.

Ναι, είναι ευλογία να είσαι καθηγητής γιατί ποτέ δεν είσαι μόνο αυτό· είσαι ταυτόχρονα 

ψυχολόγος γιατί γνωρίζεις να δίνεις κίνητρα και να διαβάζεις ψυχές, είσαι γιατρός που 

πολεμάει μικρόβια και μικροασθένειες, είσαι ηθοποιός επειδή έχεις μάθει να χαμογελάς 

μπροστά στο κοινό σου όσο κι αν η καρδιά σου καταρρέει στα παρασκήνια, είσαι αστυνόμος, 

προπονητής μα πάνω απ’ όλα είσαι ένας δεύτερος γονιός που καλείται να σταθεί στο πλάι μιας

 γενιάς που σιχάθηκε ν’ ακούει πως δεν έχει μέλλον, που έχει ανάγκη να πιστέψει στην

 ικανότητά της να φτιάξει τον κόσμο απ’ την αρχή και χρειάζεται να χωνέψει πως τα

 λουλούδια που φυτεύεις μόνος σου μυρίζουν πάντα πιο όμορφα· μην την απογοητεύσεις.

Επιμέλεια Κειμένου Φρόσως Μαγκαφοπούλου: Πωλίνα Πανέρη

Συντάκτης: Φρόσω Μαγκαφοπούλου

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ: