Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκης
Εικονομάχοι καλύπτουν την εικόνα του Χριστού με ασβέστη. Ψαλτήρι Χλουντόφ (περί το 830). Μόσχα, Ιστορικό Μουσείο.
Το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού είναι μουσείο που βρίσκεται στη Λεωφόρο Στρατού, απέναντι από το Πεδίον του Άρεως, στηΘεσσαλονίκη. Αποτελεί ειδική περιφερειακή μονάδα[1] του Υπουργείου Πολιτισμού. Από την έναρξη λειτουργίας του Μουσείου, το 1994, εκδίδεται περιοδικό, το πρώτο στο είδος του που δημιουργήθηκε από ελληνικό κρατικό μουσείο.[2] Οι 11 αίθουσες του μουσείου άνοιξαν σταδιακά ως το 2004.[3] Το 2005, το μουσείο τιμήθηκε με το «Βραβείο Μουσείου» του Συμβουλίου της Ευρώπης.[4]
Η πρώτη έκθεση αυτή έχει θέμα τον παλαιοχριστιανικό ναό, δηλαδή την αρχιτεκτονική και τη διακόσμηση των εκκλησιών τους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού. Η δεύτερη έκθεση τιτλοφορείται "Παλαιοχριστιανική πόλη και κατοικία".
Στην επόμενη αίθουσα παρουσιάζονται πληροφορίες για θέματα όπως
ο μοναχισμός, η Εικονομαχία, η δράση του Κύριλλου και του Μεθόδιου και τα όμοια.
Οι δύο επόμενες αίθουσες είναι αφιερωμένες στους Βυζαντινούς Αυτοκράτορες και την καθημερινή ζωή σε ένα κάστρο κατά τα βυζαντινά χρόνια. Στις δύο τελευταίες αίθουσες φιλοξενούνται οι συλλογές Δημητρίου Οικονομοπούλου (με εικόνες του 14ου-18ου αιώνα) και Ντόρης Παπαστράτου με πολλά θρησκευτικά χαρακτικά και σταυρούς.
Ο όρος
Εικονομαχία αναφέρεται στην θεολογική και πολιτική διαμάχη που ξέσπασε στη
Βυζαντινή Αυτοκρατορία κατά το μεγαλύτερο μέρος του
8ου και το πρώτο ήμισυ του
9ου αιώνα, αναφορικά με τη λατρεία των χριστιανικών εικόνων. Η Εικονομαχία διαίρεσε τους κατοίκους της αυτοκρατορίας σε
Εικονομάχους (επίσης αναφερόμενους ως
Εικονοκλάστες[1]) και
Εικονολάτρες (επίσης αναφερόμενους ως
Εικονόφιλους και
Εικονόδουλους[2]).
Η εικονομαχία άρχισε το 726 και τελείωσε το 842, με αποκατάσταση των εικόνων και περίλαμπρες τελετές.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CF%87%CE%AF%CE%B1
ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟ 9o ΓΥΜ/ΣΙΟ ΑΧΑΡΝΩΝ
